Bu Kedi British Mi Yoksa Sokak Kedisi Mi ?

İlker Solak

Hayvansever
Kedi Dostu
Katılım
7 Ağu 2022
Mesajlar
4
Tepkime puanı
1
Puanları
3
Konum
Osmangazi/Bursa
1 yıldır bu kediye dışarıda mama veriyorum. Diğer kedilere göre en başından beri çok daha sakin. Ev kedisi gibi. Böyle olunca da acaba sokağa mı atılmış diye düşündüm. Renginden dolayı da Britishlere çok benziyor. Sizin görüşünüz nedir ?
 

Ekli dosyalar

  • IMG_20220901_114409.jpg
    IMG_20220901_114409.jpg
    6.7 MB · Görüntüleme: 26

Arndiol

Hayvansever
Kedi Dostu
Katılım
28 Ağu 2020
Mesajlar
1,676
Çözümler
23
Tepkime puanı
897
Puanları
113
Konum
İzmir
yüzünü önden cekseydiniz daha net yorum yapabilirdim ancak russian blue kırması gibi duruyor. british olsa coktan birisi alırdı.
 

İlker Solak

Hayvansever
Kedi Dostu
Katılım
7 Ağu 2022
Mesajlar
4
Tepkime puanı
1
Puanları
3
Konum
Osmangazi/Bursa
Artık önemi kalmadı çünkü bu sabah yolun yanında ölmüş şekilde bulduk bebeğimi 😔 Büyük ihtimal araba çarptı ya da hamileliğiyle alakalı bir sorunu oldu. Yatmayı çok sevdiği bir yer vardı bahçede. Oraya gömdük. Sürekli dış kapının önünde veya bahçede yatardı. İki yerde de yoksa mutlaka arka bahçedeki beton yerin üstünde yatardı. İlk defa sevdiğim insan dışı bir canlının ölümüne tanık oldum. Akrabamı kaybetmiş gibi üzüldüm. Bir de ölümünü öğrendiğimde dershaneye gitmek üzereydim. Kendimi ağlamamak için zor tutarak dershaneye gittim geldim. Gömüldüğü yere gittiğimde saldım kendimi. Şimdiye kadar 15 civarı kediye mama verdim ve her gün en az 7-8 kediye mama indiriyordum. Ama Hahaoya (vefat eden kedim) benim için çok özeldi çünkü diğerlerine 3 ay önce mama vermeye başlamıştım ama onu 1 yıldır tanıyordum. Gider gelirdi sürekli ama bu son 3 ayda yani mama satın alıp vermeye başladığımdan beri buradan ayrılmaz oldu. Doğurmasına çok az kalmıştı (1 hafta civarı). Gördüğüm ilk günden beri diğer kedilere göre çok daha sakindi. Diğer kediler ilk görüşlerinde insandan doğal olarak kaçarlar ama o kılını bile kıpardatmamıştı. Miyavlayışı bile farklıydı. Diğer kedilere normal "Miyavv" derken o "MIRRRRRR MİİİİV" şeklinde miyavlıyordu. Maalesef hiçbir zaman göbeğine elleyemedim. Bir kere sırt üstü yatmıştı deneyeyim dedim ama hemen doğruldu. Bir daha da denemedim. O kadar sevdim ama bana bir kere pati bile atmadı. Son zamanlarda ne zaman kapıyı açsak sabah gece fark etmeksizin kapımızın önünde yatardı genellikle. Eylül ayı zaten bizim için hiç güzel bir ay olmamıştır. 2014te dedemin vefatı 2021de yengemin vefatı ve şimdi de Hahaoya'mın vefatı. Hahaoya diye sadece ben diyordum tabii ki. Ailem ve amcamlar Anne Kedi diyordu. Bir de sürekli bahçedeki yolun ortasına yattığı için "İnegöllü" diyorduk. Bu ölüm beni ne kadar üzse de diğer kedilere mama vermeye devam edeceğim. Birbirinden tatlı 2 minik kedi var burada. Anneleriyle beraber geziyorlar ama artık anneleri yavaş yavaş emzirmemeye başladı. Zaten 2 aydan sonra bırakıyorlar ve onlar kesinlikle 2 aydan büyük türler. Onları annelerinden ayrıldıktan sonra eve almak istiyorum. Onları da araba çarpması sonucu kaybedemem. Ama ben seneye üniversiteye gideceğim ve ben gittikten sonra annemle babam da çalıştığı için ve tek çocuk olduğum için evde çok fazla yalnız olacaklar. O yüzden kardeşleri ayırmak istemiyorum. En azından iki kişi olsunlar. Ama bu konuda hâlâ kafam çok karışık. Şimdiye kadar evde olsalar iyi olur ama dışarıda sadece mama versem de olur diye düşünüyordum. Ama işte koskoca kediye bile araba çarpıyorsa bu oynak yavrulara mı çarpmayacak. Kafam felaket karışık durumda şu an. Bir yandan YKS süreci bir yandan kediler bir yandan ufaktan kendini göstermeye başlayan parasal problemler (şükür şu anlık sıkıntımız yok ama masraflar felaket derecede artmaya başladı ve hepsi zorunlu masraflar)

Biliyorum yazdığım şeylerin bir sıralaması yok. O an kafama ne geldiyse onu yazdım. Sadece yazmak istedim. Ama bu canlar böyle 1 kere üzüyorsa 100 kere de yaptıkları şeylerle sevindiriyorlar. O yüzden bu kadar yakınlık kurduğuma hiçbir şekilde pişman değilim. 1 ay önce tanısam ve 1 ay sonra öleceğini bilsem bile yine bu kadar severdim. Umarım sana iyi bakabilmişimdir...
 

BZC

Yönetici
Kus Dostu
Katılım
29 Haz 2022
Mesajlar
142
Çözümler
4
Tepkime puanı
44
Puanları
28
Konum
İstanbul
Artık önemi kalmadı çünkü bu sabah yolun yanında ölmüş şekilde bulduk bebeğimi 😔 Büyük ihtimal araba çarptı ya da hamileliğiyle alakalı bir sorunu oldu. Yatmayı çok sevdiği bir yer vardı bahçede. Oraya gömdük. Sürekli dış kapının önünde veya bahçede yatardı. İki yerde de yoksa mutlaka arka bahçedeki beton yerin üstünde yatardı. İlk defa sevdiğim insan dışı bir canlının ölümüne tanık oldum. Akrabamı kaybetmiş gibi üzüldüm. Bir de ölümünü öğrendiğimde dershaneye gitmek üzereydim. Kendimi ağlamamak için zor tutarak dershaneye gittim geldim. Gömüldüğü yere gittiğimde saldım kendimi. Şimdiye kadar 15 civarı kediye mama verdim ve her gün en az 7-8 kediye mama indiriyordum. Ama Hahaoya (vefat eden kedim) benim için çok özeldi çünkü diğerlerine 3 ay önce mama vermeye başlamıştım ama onu 1 yıldır tanıyordum. Gider gelirdi sürekli ama bu son 3 ayda yani mama satın alıp vermeye başladığımdan beri buradan ayrılmaz oldu. Doğurmasına çok az kalmıştı (1 hafta civarı). Gördüğüm ilk günden beri diğer kedilere göre çok daha sakindi. Diğer kediler ilk görüşlerinde insandan doğal olarak kaçarlar ama o kılını bile kıpardatmamıştı. Miyavlayışı bile farklıydı. Diğer kedilere normal "Miyavv" derken o "MIRRRRRR MİİİİV" şeklinde miyavlıyordu. Maalesef hiçbir zaman göbeğine elleyemedim. Bir kere sırt üstü yatmıştı deneyeyim dedim ama hemen doğruldu. Bir daha da denemedim. O kadar sevdim ama bana bir kere pati bile atmadı. Son zamanlarda ne zaman kapıyı açsak sabah gece fark etmeksizin kapımızın önünde yatardı genellikle. Eylül ayı zaten bizim için hiç güzel bir ay olmamıştır. 2014te dedemin vefatı 2021de yengemin vefatı ve şimdi de Hahaoya'mın vefatı. Hahaoya diye sadece ben diyordum tabii ki. Ailem ve amcamlar Anne Kedi diyordu. Bir de sürekli bahçedeki yolun ortasına yattığı için "İnegöllü" diyorduk. Bu ölüm beni ne kadar üzse de diğer kedilere mama vermeye devam edeceğim. Birbirinden tatlı 2 minik kedi var burada. Anneleriyle beraber geziyorlar ama artık anneleri yavaş yavaş emzirmemeye başladı. Zaten 2 aydan sonra bırakıyorlar ve onlar kesinlikle 2 aydan büyük türler. Onları annelerinden ayrıldıktan sonra eve almak istiyorum. Onları da araba çarpması sonucu kaybedemem. Ama ben seneye üniversiteye gideceğim ve ben gittikten sonra annemle babam da çalıştığı için ve tek çocuk olduğum için evde çok fazla yalnız olacaklar. O yüzden kardeşleri ayırmak istemiyorum. En azından iki kişi olsunlar. Ama bu konuda hâlâ kafam çok karışık. Şimdiye kadar evde olsalar iyi olur ama dışarıda sadece mama versem de olur diye düşünüyordum. Ama işte koskoca kediye bile araba çarpıyorsa bu oynak yavrulara mı çarpmayacak. Kafam felaket karışık durumda şu an. Bir yandan YKS süreci bir yandan kediler bir yandan ufaktan kendini göstermeye başlayan parasal problemler (şükür şu anlık sıkıntımız yok ama masraflar felaket derecede artmaya başladı ve hepsi zorunlu masraflar)

Biliyorum yazdığım şeylerin bir sıralaması yok. O an kafama ne geldiyse onu yazdım. Sadece yazmak istedim. Ama bu canlar böyle 1 kere üzüyorsa 100 kere de yaptıkları şeylerle sevindiriyorlar. O yüzden bu kadar yakınlık kurduğuma hiçbir şekilde pişman değilim. 1 ay önce tanısam ve 1 ay sonra öleceğini bilsem bile yine bu kadar severdim. Umarım sana iyi bakabilmişimdir...
Çok üzüldüm :( sabırlar diliyorum. Üzüntünüzden onay iyi baktığınıza eminim. Tekrardan sabır diliyorum.
 

Arndiol

Hayvansever
Kedi Dostu
Katılım
28 Ağu 2020
Mesajlar
1,676
Çözümler
23
Tepkime puanı
897
Puanları
113
Konum
İzmir
Ah be.. Cok üzüldüm :(
 

onurall

Hayvansever
Kopek Dostu
Katılım
10 Nis 2021
Mesajlar
19
Tepkime puanı
2
Puanları
3
Konum
Kırıkkale
Maalesef özellikle bu aralar o kadar çok ölü hayvan görüyoruz ki sokaklarda... İnsanlar bu duruma hiç dikkat etmiyor. Halbuki bizim canımızın onlardan bir farkı olduğunu düşünmüyorum.